Rack IEM

Z Rack IEM każdy muzyk ma własny miks odsłuchowy 3D: każde źródło stoi w swoim miejscu wokół głowy i ma własny poziom. Miksy ustawiasz na Macu, a każdy muzyk może poprawić swój w przeglądarce telefonu. Rack IEM wszedł w Shadow Rack 0.4 – zobacz, co wtedy doszło.

Co to robi#

• Każdy muzyk dostaje miks stereo na parze wyjść twojego interfejsu.
• W miksie mogą być: kanały racka (po wtyczkach), wejścia interfejsu potrzebne tylko muzykom (klik, talkback, mikrofony ambientowe) oraz pliki testowe albo szum do sprawdzenia odsłuchów.
• Każdy miks można słuchać na trzy sposoby: 3D (wokół głowy), STEREO (zwykłe lewo-prawo) albo MONO (to samo w obu uszach). Każdy muzyk wybiera, jak chce słyszeć.
• Dźwięk robi osobny program w tle – silnik odsłuchów. Warstwa IEM w aplikacji tylko nim steruje. Jeśli Shadow Rack się zamknie albo wysypie, odsłuchy grają dalej – zobacz silnik odsłuchów.

Warstwa IEM#

Gdy licencja obejmuje Rack FX i Rack IEM, w górnym pasku jest przełącznik warstw FX | IEM. Kliknij IEM, naciśnij ⌘3 albo wybierz View > In-ear mixes (IEM). ⌘1 i ⌘2 wracają do racka. Zielona kropka przy IEM znaczy, że aplikacja jest połączona z silnikiem odsłuchów. Aplikacja pamięta warstwę i stronę do następnego uruchomienia.

Jeśli masz tylko Rack IEM, przełącznika nie ma: aplikacja jest zawsze w warstwie IEM, a w logo jest SHADOW RACK IEM. Zobacz moduły.

123456

1. 1FX / IEM: rack albo odsłuchy. Zielona kropka: silnik jest połączony
2. 2Trzy strony: MUSICIANS, MIX, SOURCES
3. 3Odczyty samego silnika: CPU IEM, DROPS, LATENCY
4. 4IEM OUT: gdzie wychodzą miksy, z jaką częstotliwością i buforem
5. 5Nowy muzyk
6. 6Miks douszny jednego muzyka

W warstwie IEM odczyty w górnym pasku należą do silnika odsłuchów, a nie do racka:

Kliknięcie IEM OUT albo LATENCY otwiera stronę SOURCES.

Trzy strony#

Odsłuchy a rack#

• Ten sam interfejs. Odsłuchy zawsze używają interfejsu i bufora racka, wybranych w Setup > Audio. Drugiego interfejsu dla odsłuchów nie ma.
• Wyjścia. Miksy muzyków wychodzą na parach wyjść, których rack nie używa. Gdy jakaś para jest przypisana do muzyka, nowe kanały racka nigdy tam nie trafią: na liście wyjść kanału ta para ma dopisek "(in-ears: imię)" i jest wyszarzona.
• Po wtyczkach. Kanał racka słychać w odsłuchach po jego wtyczkach – muzycy słyszą to, co zrobił z nim rack (oznaczenie POST). Gdy rack się spóźni, stanie albo wysypie, silnik od razu przełącza ten kanał na surowe wejście interfejsu (RAW), więc nikt nie traci kanału; gdy dźwięk z racka wraca, kanał płynnie, w 10 ms, przechodzi z powrotem na POST. Zobacz POST i RAW.
• Opóźnienie. Silnik nie dodaje własnego. Kanał POST przychodzi z takim opóźnieniem, jakie ma łańcuch tego kanału w racku, plus mniej więcej jeden bufor. Ciężkie wtyczki z lookaheadem na wokalu wokalista poczuje w uszach – zobacz opóźnienie.
• Jedna nazwa wszędzie. Kanał racka ma w odsłuchach tę samą nazwę, kolor i ikonę co w racku – i zmieniają się razem, gdziekolwiek je zmienisz.

Tylko 48 kHz#

Odsłuchy pracują w 48 kHz. Silnik nigdy nie zmienia częstotliwości interfejsu. Jeśli interfejs racka pracuje na innej, odsłuchy są ciche, a IEM OUT i strona SOURCES mówią o tym na czerwono, np. "MADIface XT runs at 44.1 kHz - the in-ear mixes need 48 kHz". Ustaw interfejs na 48 kHz w Setup > Audio.

Granice#

Za pierwszym razem#

Silnik rusza, gdy pierwszy raz otworzysz warstwę IEM. Od tej pory Shadow Rack uruchamia go (albo zastaje już działający) przy każdym uruchomieniu, nawet jeśli nikt nie zajrzy do warstwy IEM – żeby muzycy cokolwiek słyszeli. Jeśli masz tylko Rack IEM, silnik rusza razem z aplikacją.

macOS może raz zapytać, czy "Shadow IEM Engine" może używać mikrofonu (tak macOS nazywa wejścia audio) i czy może przyjmować połączenia z sieci (dla telefonów). Zgódź się na oba: bez pierwszego odsłuchy nie dostaną wejść interfejsu, bez drugiego żaden telefon się nie połączy.